EURO 2012: inwestycje, budownictwo

Tłumy przyszły, mimo zimna, obejrzeć budowę stadionu Lecha Poznań. Spółka Euro 2012 po raz kolejny zorganizowała dla poznaniaków„drzwi otwarte”.

Przy głównym wejściu na stadion kłębią się setki osób. Punktualnie o godzinie 11 obsługa otwiera bramę i tłum wlewa się na klatkę schodową prowadzącą na trybunę numer cztery. Ludzie rozchodzą się po widowni. Błyskają flesze, słychać głosy uznania dla piłkarskiej areny i jej budowniczych. Ktoś zaczyna skandować hasło „KKS Lech”. Na stadionie pojawia się nawet grupa uczniów. „Proszę opuścić dolny sektor. Tam nie wolno wchodzić” – jeden z inspektorów nadzoru budowlanego gani niesfornych widzów przez megafon. Potem odpowiada na rozmaite pytania oblegających go ludzi.
Kazimierz Milecki, emeryt  z Poznania po raz czwarty  wybrał się na „drzwi otwarte”. Interesuje go budowa zadaszenia nad trybunami. „Przyszedłem, żeby na własne oczy zobaczyć i ocenić postępy prac przy budowie” – mówi Milecki - „Jestem pod wrażeniem, bo pamiętam stadion „Kolejorza” jeszcze z czasów, gdy drużyna grała na boisku na Dębcu”. Pan Kazimierz przygląda się pracom trwającym na pozostałych trybunach, potem próbuje dopchać się do jednego z pracowników obsługi, by zadać mu pytanie o membrany, które wkrótce przykryją konstrukcję dachu.
Michał Jasiewicz, inspektor nadzoru budowlanego w poznańskiej Spółce Euro 2012, wyjaśnia, że w pierwszej kolejności zostanie przykryta trybuna numer trzy. „Początek robót zależy od kilku czynników, m.in. daty odbioru konstrukcji dachowej, a także pogody” – wyjaśnia Jasiewicz – „Chcemy, żeby roboty zaczęły się jak najwcześniej”. Specjaliści rozciągną membranę etapami pomiędzy stalowymi „oścami”, tworzącymi konstrukcję zadaszenia. Cała operacja może potrwać nawet dwa miesiące. „Czy to najtrudniejszy etap budowy stadionu?” – dopytują ciekawscy. „Najtrudniejszą operację, czyli podnoszenie olbrzymich dźwigarów mamy już za sobą” – tłumaczy Jasiewicz „Teraz czeka nas mnóstwo wysiłku związanego z wykończeniem stadionu. Efekty  prac widzowie docenią dopiero po oddaniu stadionu do użytku, gdyż większość robót będzie toczyła się wewnątrz obiektu”.
Po około pół godzinie podający śnieg i podmuchy wiatru  zmuszają pierwszych widzów do opuszczenia stadionu. Najwytrwalsi, w tym pan Kazimierz zostają do końca czasu przewidzianego dla zwiedzających. Po godzinie także oni musza opuścić plac budowy. „Następnym razem też wybiorą się na „drzwi otwarte” – zapowiada Milecki – „Wtedy już stadion będzie prawie gotowy”.

Marcin Rogoziński